ساعت ۸:٢٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۸ بهمن ۱۳٩٢  کلمات کلیدی:

شبانه روز


 

بر شیشه های مردمک ات

برگشت پرطنین نفس هایم را می شمرم

که آب می شود

ودر تاریکای شب 

با گلبرگهای بسته ام

حس می کنم که زنده ام هنوز ..

 

" نیلوفر آبی

               در چشمان سنجاقک شناور بود..."

 

.

.

صدای چکیدن مرا می شنوی؟ 

که چگونه با احتیاط 

از انحنای اندام هایت پایین می لغزم

و بسترِآرام برکه را 

در مهی غلیظ فرو می برم!

 

"صبحگاه

        ژاله با نیلوفرِ شکفته می گفت..."

.

.

نه وسوسه ی مرموز لذت

و نه سوزِ گناه 

این تمنای تمامی آبهای من بود به آزادی

این اضطرار واژه ی "جریان" بود

که در دل هر موج تیرباران می شد

اما راهی به دریا نداشت

 

"برکه

        یکریز با باران گفتگو داشت..."

.

.

چشم دوخته بود

گوش سپرده بود

برکه دلداده بود که جاری می شد...

رایگان

 تصویری از دریاچه ی زیبای سراب نیلوفر 

نیلوفر آبی درمصر باستان و در بسیاری از بخش‌های آسیا مورد پرستش بود.جنبه تقدس این گیاه به محیط آبی آن بر می‌گردد. زیرا آب نماد باستانی اقیانوس کهنی بود که کیهان از آن آفریده شده است. از آنجا که گل نیلوفر در سپیده دم باز و در هنگام غروب بسته می‌شود به خورشید شباهت دارد. خورشید خود منبع الهی حیات است و از این رو گل نیلوفر مظهر تجدید حیات شمسی به شمار می‌رفت. پس مظهر همه روشنگری‌ها آفرینش باروری تجدید حیات و بی‌مرگی است.نیلوفر نماد کمال است. زیرا برگ‌ها گل‌ها و میوه اش دایره ای شکلند. ودایره خود از این جهت که کامل‌ترین شکل است نماد کمال به شمار می‌آید. نیلوفر یعنی شکفتن معنوی. زیرا ریشه‌هایش در لجن است و با این حال به سمت بالا و آسمان می‌روید از آبهای تیره خارج می‌شود و گل‌هایش زیر نور خورشید و روشنایی آسمان رشد می‌کنند.نیلوفر کمال زیبایی نیز به شمار می‌رود.

در فرهنگ ایران باستان هم گل نیلوفر را در تخت جمشید و در نقش برجسته‌های آن مشاهده می‌کنیم. در حجاری‌های طاق بستان کرمانشاه هم گل نیلوفر مربوط به زمان ساسانیان دیده می‌شود. ظاهرا گلی که در دستان پادشاهان حجاری شده در تخت جمشید دیده می‌شود نماد صلح و شادی بوده است. از انجا که این گل با آب درارتباط است نماد آناهیتا ایزد بانوی آب‌های روان است.